ฝันสูงแต่ลืมดูโลกความเป็นจริง

ปีนี้เราอายุ22แล้วค่ะ เราซิ่วตั้งแต่อายุ20ปี ทางบ้านฐานะยากจนน่าจะใช้คำนี้ได้เลยเพราะสำหรับเรา100ก็ถือว่าแพง เราไม่อยากจบไปแล้วทำโรงงานเหมือนพี่สาวเพราะเราไม่ชอบชีวิตแบบนั้น เราพยายามสอบเข้ามอดังๆแต่เราดันเรียนไม่เก่ง ม.ต้นก็เรียนรรประจำหมู่บ้าน นรมีไม่ถึง100คน มอปลายดีหน่อยเรียนรรอำเภอแต่ครูก็ไม่ได้สอนดีไรขนาดนั้น (หรือเราอาจจะเรียนไม่เก่งเอง) พอปีก่อนสอบไม่ติดมอที่อยากเรียนก็เริ่มหมดหวัง หมดไฟมากๆ ปีนี้เราก็ลองไปทำงานทำให้อนสไม่เต็มที่อีก พอจะสอบอีกรอบดันหนักกว่าปีก่อน มีความคิดว่าคงซ้ำรอยตัวเองปีก่อนอีกแน่ๆ ปีนี้เราต้องกลับไปเรียนให้ได้เพราะพ่อแม่ไม่ไหวแล้ว ค่าสมัครสอบ1พันยังถือว่ามากไปสำหรับพ่อแม่เลย พี่สาวก็กดดันมาอีกว่าให้มองโลกความเป็นจริง ชีวิตมันสั้นบลาๆๆ อย่าเอาแต่ตัวเอง อยากบ่นเฉยๆ ทางบ้านเรามีทัศนคติที่ว่าเรียนไรก็เรียนขอแค่เรียนจบ สำหรับเรามันยิ่งใหญ่กว่านั้น เราไม่อยากเรียนไรก็เรียนแล้วจบไปใช้ชีวิตแบบพี่สาวเลย